Beskidzkie Centrum Onkologii - Szpital Miejski im. Jana Pawła II w Bielsku-Białej - strona główna
ul. Wyzwolenia 18, 43-300 Bielsko-Biała

Badania laboratoryjne w pigułce. Mocznik. Laboratorium Analityczne BCO

Badania laboratoryjne w pigułce. Mocznik. Laboratorium Analityczne BCO
Opublikowano

Z cyklu: „BADANIA LABORATORYJNE W PIGUŁCE” MOCZNIK.

Czym jest mocznik?

  • to końcowy produkt metabolizmu białek – czyli głównego składnika budulcowego wszystkich organizmów.

W jakim celu oznacza się stężenie mocznika?

  • diagnostyka funkcji nerek,
  • diagnostyka chorób metabolicznych.

Jaki jest zakres wartości referencyjnych dla mocznika?

  • Dorośli: 16,6 – 48,5 mg/dl

W jakich schorzeniach/stanach fizjologicznych stężenie mocznika może być podwyższone?

  • zwiększone spożycie białka (dieta wysokobiałkowa, stosowanie suplementów białkowych),
  • choroby nerek prowadzące do niewydolności nerek,
  • krwawienie z przewodu pokarmowego,
  • stany związane z masywnym uszkodzeniem tkanek np.: uraz, oparzenia, poważna operacja, przedłużający się głód, ciężka infekcja, nowotwór,
  • niewydolność serca,
  • odwodnienie,
  • przyjmowanie niektórych leków np. kortykosteroidów.

W jakich schorzeniach/stanach fizjologicznych stężenie mocznika może być obniżone?

  • stosowanie diety niskobiałkowej,
  • ciąża,
  • przewodnienie,
  • choroby wątroby o ciężkim przebiegu,
  • choroby genetyczne związane z produkcją wadliwych enzymów, które są niezdolne do prawidłowej produkcji mocznika.

Kiedy należy wykonać pomiar stężenia mocznika?

  • gdy występują objawy wskazujące na zaburzenia czynności nerek:
  • pogorszenie koncentracji,
  • nudności, wymioty,
  • uogólnione zmęczenie, nadmierna senność,
  • uczucie świądu skóry,
  • obrzęki, szczególnie w obrębie kończyn dolnych,
  • wzrost ciśnienia tętniczego krwi,
  • stężenie mocznika warto oznaczyć razem ze stężeniem kreatyniny oraz kwasu moczowego.

DROGI PACJENCIE PAMIĘTAJ, ŻE:

Całościowa interpretacja wyników badania odbiegających od normy wymaga uwzględnienia dodatkowych czynników, takich jak m.in.: ogólny stan pacjenta, przyjmowane leki, współwystępujące choroby oraz wyniki innych badań laboratoryjnych. Na podstawie wszystkich tych danych lekarz będzie w stanie podjąć odpowiednie decyzje w zakresie dalszego postępowania terapeutyczno-diagnostycznego, które będą najlepsze dla danej osoby.