BESKIDZKIE CENTRUM ONKOLOGII
SZPITAL MIEJSKI im. Jana Pawła II w Bielsku-Białej

SCYNTYGRAFIA STATYCZNA NEREK

Wskazania:
Obrazowanie nieprawidłowości w zakresie rozmieszczenia czynnego miąższu nerkowego.

Procedura ma zastosowanie w następujących jednostkach chorobowych:

  • ocena miąższu nerek w ostrym odmiedniczkowym zapaleniu nerek;
  • diagnostyka anomalii rozwojowych nerek (m.in. wykrywanie nerki nietypowo położonej);
  • diagnostyka różnicowa pseudoguzów z litymi guzami nerek;
  • dokładna ocena względnej rozdzielczej funkcji nerek;
  • wykrywanie i lokalizacja niewielkiej (śladowej) ilości czynnego miąższu nerki (m.in. ocena nerki nieczynnej radiologicznie).

Produkt radiofarmaceutyczny:
Do badań stosuje się preparat DMSA (sól sodowa kwasu 2,3-dwumerkaptobursztynowego) znakowany 99mTc. Radiofarmaceutyk nie daje samodzielnych uczuleń, nie jest kontrastem jodowym.

Przygotowanie do badania:
Konieczne jest nawodnienie pacjenta dzień przed badaniem oraz w dniu badania. Bezpośrednio przed badaniem pacjenci muszą opróżnić pęcherz moczowy.

Uwaga:
Przyjmowanie w dniu badania większej ilości płynów przyspiesza eliminację radiofarmaceutyku z ustroju pacjenta, co może wpłynąć na obniżenie dawek pochłoniętych, zwłaszcza dla pęcherza moczowego (dotyczy wszystkich radiofarmaceutyków stosowanych do renoscyntygrafii).

W przypadku obniżonej wydolności nerek informacja ta jest niezbędna dla prawidłowego przeprowadzania badania scyntygraficznego.